Druckerman opisała mnóstwo francuskich patentów – od diety ciężarnych po usypianie niemowlaków. Warto się nimi inspirować. Bo według badań rodzice we Francji są mniej sfrustrowani i nerwowi niż w USA. A kiedy czytam Druckerman, widzę, że Polakom bliżej do amerykańskiego, czyli bardziej stresującego modelu społeczeństwa.

Kto czytał i pamięta „W Paryżu dzieci nie grymaszą” będzie wniebowzięty. Pamela Druckerman ponownie zebrała wszystkie zasady francuskich mamans, dorzuciła nowe obserwacje i zaserwowała w bardzo konretnej formie 100 złotych zasad francuskiego wychowania. 

To nie są zasady z sufitu wzięte. To sprawdzone sposoby, którym czytając jako prawie-że-psycholog (zostały 3 miesiące!) przybijałam piątki.

Pełna wersja receznji dostępna na blogu bookmeacookie.pl

Mam nadzieję, że nie tylko ja czułam niedosyt po przeczytaniu 'W Paryżu dzieci nie grymaszą'. Z niecierpliwością czekałam na premierę kolejnej części. Kiedy otrzymałam egzemplarz przedpremierowy 'Dziecko dzień po dniu', oczy zaświeciły mi się z zachwytu, więc gdy tylko Damian wybrał się na drzemkę, zdążyłam zaparzyć sobie kawę i pochłonąć lekturę jednym tchem.

Pełna wersja recenzji na blogu Wypaplani.pl

„W Paryżu dzieci nie grymaszą” to książka pisana trochę jak powieść, autorka przytacza różne historie i na ich podstawie opowiada o sposobach Francuzek na wychowanie dzieci, by były szczęśliwe, a jednocześnie dały żyć swoim rodzicom, pozwoliły im się wyspać i mieć trochę czasu dla siebie. „Dziecko dzień po dniu” natomiast to swoiste podsumowanie pierwszej książki. Tym razem Druckerman w punktach wymienia najważniejsze sto zasad wyznawanych przez francuskie społeczeństwo i opisuje po krótce każdą z tych reguł, wprowadzając odrobinę humoru, przytaczając różne anegdoty i bazując zarówno na swoich spostrzeżeniach, jak i książkowych teoriach mądrych głów.

Pełna wersja recenzji na blogu stulecieliteratury.pl

Jako przyszła mama, z każdym dniem przybliżającym mnie do porodu, coraz częściej myślę o tym, jak zmieni się moje życie. A z pewnością będzie ono inne, ponieważ nowy członek rodziny - to nowe relacje, które trzeba odpowiednio nawiązać. Nie mając w tej kwestii doświadczenia, szukam informacji na różnego rodzaju stronach internetowych. Czy zawsze znajduję to, czego potrzebuję? Niekoniecznie. Często bywa tak, że zdania osób wypowiadających się, są podzielone. Ile ludzi, tyle różnych opinii. W takich chwilach dobrze jest móc zrelaksować się z książką i to nie byle jaką. W moje ręce trafił ostatnio wspaniały poradnik „Dziecko dzień po dniu” Pameli Druckerman, w którym można znaleźć 100 złotych zasad francuskiego wychowania. Ktoś mógłby pomyśleć, że po co nam porady sugerujące to, jak wychowuje się dzieci we Francji. Przecież żyjemy w Polsce, a tutaj wszystko jest inne. Inne, nie znaczy lepsze, a dzieci rodzą się w każdym miejscu takie same. To właśnie od nas zależy, jak je wychowamy. Dobrze jest więc czasami zostawić na chwilę to, co jest nam dobrze znane i móc poszerzyć swoje horyzonty. Pamela Druckerman, w niewielkiej książce, zawarła wiele przydatnych wskazówek. Przedstawiając czytelnikowi obraz tego, jak wygląda wychowanie dzieci we Francji, podsuwa nowe pomysły i rady, z których przecież niekoniecznie trzeba korzystać. Skłaniają jednak one do wielu refleksji, a każda mama jest w stanie zauważyć i wybrać coś, co może doskonale sprawdzić się w codziennym życiu u boku małego dziecka. Obraz wychowania brzdąca, w owym europejskim kraju, może momentami wydawać się kontrowersyjny i oburzający. Każdy przecież może mieć względem niego swoje zdanie. Mimo wszystko, autorka książki za każdym razem ukazuje pozytywne efekty stosowanych zasad, a przecież to końcowy rezultat jest najważniejszy. Nikt z nas nie jest idealny i każdy czytelnik książki „Dziecko dzień po dniu”, prędzej czy później, przyzna się do tego, że jest ona skarbnicą wyjątkowej wiedzy, z której warto czasami skorzystać. Czy koniecznie zawsze trzeba ustępować dziecku chcąc, aby się uspokoiło? Czy dobre jest zabawianie malucha na siłę? A może nasza pociecha potrzebuje chwili wytchnienia i będzie zadowolona z tego, że może skupić się, w ciszy, wyłącznie na sobie? Wielu z tych spraw po prostu nie jesteśmy w stanie sami zauważyć, bo żyjemy w ciągłym pędzie narzekając na brak czasu i relaksu. A może wygospodarowanie chwili dla siebie, nawet z małym dzieckiem u boku, jest łatwiejsze, aniżeli nam się wydaje? Ta książka odpowiada na wiele z tych pytań. Oprócz interesujących stu zasad wychowania, w owym poradniku możemy znaleźć także przepisy na zdrowe i smaczne dania dla dzieci. Menu malucha nie musi się przecież składać za każdym razem z mdłej i oklepanej kaszki. Chociaż sama nie jestem wielbicielką wiernego małpowania zasad przez kogoś stosowanych, z pewnością zastanowię się nad niektórymi wskazówkami przedstawionymi przez Pamelę Druckerman. Skoro ma to wyjść na dobre całej rodzinie, to czemuż by nie spróbować? Niewielki format książki, przejrzyście konstruowane działy i kolejne wątki oraz przede wszystkim przystępny język autorki – to idealna mieszanka, która powoduje, że „Dziecko dzień po dniu” czyta się szybko i z zainteresowaniem. Podczas zgłębiania się w tekst, na mojej twarzy nieraz pojawiał się uśmiech i chociaż niektóre zasady pominę, wiele z nich z pewnością „przywędruje” mi do głowy, kiedy moje dziecko będzie testowało granice wytrzymałości swojego rodzica. Teraz czuję się bogatsza o nową wiedzę, a takowa przecież nieraz może okazać się bardzo pomocna. Książkę autorstwa Pameli Druckerman polecam zarówno niedoświadczonym mamom jak i tym, które mają już dzieci. Do tych drugich zwracam się krótko „Uwierzcie, że nie wszystko jeszcze wiecie”, tym bardziej, że autorka nie używa psychologicznego bełkotu, niezrozumiałego dla wielu osób niezwiązanych z tą branżą. Jej język jest przystępny, momentami zabawny, a opisy starają się nam unaocznić sytuacje, z którymi prędzej czy później każda mama czy tata będą musieli się zmierzyć. To, o czym warto wspomnieć to fakt, że autorka sama jest matką, a nie ma nic cenniejszego niż porady doświadczonych kobiet, które wiedzą o czym mówią i chętnie dzielą się swoimi spostrzeżeniami z innymi. Zapraszam na mojego bloga - http://ktoczytaksiazki-zyjepodwojnie.blogspot.com/